Wat is schizofrenie?
Oorzaak, behandeling en gevolgen
Schizofrenie is een ernstige psychiatrische ziekte waaraan
bijna een op de honderd mensen lijdt. De ziekte komt voor in alle
lagen van de bevolking en treft net zo veel mannen als vrouwen.
Meestal openbaart schizofrenie zich voor het eerst in de leeftijd
van zestien tot zesentwintig jaar.
Schizofrenie heeft niet, zoals nog vaak wordt gedacht, te maken
met 'een gespleten persoonlijkheid'.
De oorzaak
Het optreden van schizofrenie is voor een deel erfelijk bepaald; in
de ene familie komt schizofrenie meer voor dan in de andere.
Vroeger werd wel gezegd dat schizofrenie aan de opvoeding lag.
Een verhoogde kwetsbaarheid voor stress speelt een belangrijke rol
bij het ontstaan van een psychose. Naast spanningsvolle situaties
zijn ook andere omgevingsinvloeden van belang. Welke dat precies
zijn is niet helemaal bekend, maar men denkt aan problemen tijdens
de zwangerschap of rond de geboorte.
Ook is bekend dat er sprake is van een stoornis in bepaalde
chemische stoffen in de hersenen, die medeverantwoordelijk zijn
voor de verwerking van informatie.
De psychotische periode en daarna
Schizofrenie kenmerkt zich door het optreden van psychoses. Dit
zijn perioden waarin het contact met de realiteit ernstig is
verstoord. Iemand kan erg in de war en angstig zijn, last hebben
van hallucinaties en/of waandenkbeelden hebben. Zo kan iemand
stemmen horen, denken dat hij Jezus is of bijvoorbeeld het idee
hebben dat hij achtervolgd wordt.
Een psychose kan enkele weken of maanden duren. Sommige mensen zijn
maar één keer psychotisch, anderen hebben er
regelmatig of zelfs continu last van.
Psychotische verschijnselen kunnen lang
doorwerken, al lijken ze meer naar de achtergrond verdwenen. In
zo'n periode nemen andere verschijnselen de overhand. De
patiënt heeft bijvoorbeeld wel weer contact met de realiteit,
maar kan zich erg 'leeg', somber en moe voelen. Er is sprake van
emotionele vervlakking en verlies van initiatief.
Inmiddels is bekend dat het gebruik van hasj de kans op een
psychose verhoogt.
De behandeling
 Schizofrenie is vooralsnog niet te genezen, maar doorgaans
wel te behandelen.
Bij de behandeling speelt medicatie een grote rol. De meest
voorgeschreven medicijnen zijn antipsychotica en
anti-Parkinsonmiddelen (tegen de bijwerkingen van
antipsychotica).
Naast medicijnen is goede voorlichting en steun aan de patiënt
en familie van groot belang. Verder moet de patiënt geholpen
worden om het dagelijkse leven weer aan te kunnen.
De gevolgen
Voor elke patiënt zijn de gevolgen verschillend, maar vrijwel
altijd zijn ze ingrijpend. Studie, relatie, hobby's, dagelijkse
bezigheden - alles blijkt plotseling minder vanzelfsprekend dan
voorheen. Toekomstverwachtingen moeten worden bijgesteld, maar
hoeven niet te worden opgegeven. Waar anderen geleidelijk aanlopen
tegen de grenzen van wat haalbaar is, worden mensen met
schizofrenie in één klap met hun beperkingen
geconfronteerd; idealen moeten plaatsmaken voor een reëler
perspectief. Dat kost tijd, vraagt om aanpassingsvermogen en om een
omgeving die begrip toont voor de problemen die daar onlosmakelijk
mee zijn verbonden.
Voor die omgeving is de ziekte eveneens ingrijpend. Uit onderzoek
blijkt dat bij heel wat Ypsilonleden de
zorgen voor het zieke familielid het leven grotendeels gaan
beheersen. Naarmate de ziekte langer duurt, gaan de belasting en de
verantwoordelijkheid vaak zwaarder drukken.
Bron: Brochure 'Ypsilon is een geweldige steun. Nog steeds'
|
Kies een ander hoofdstuk:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
|
 Klik hier voor een printversie van deze pagina
Sitemap
Naar het begin van deze
pagina
Laatste bewerking: 9 juli 2004
|
