Hulpverlening
De eerste hulp
De behandeling
Hulpverlening na een psychose
Crisis
Als het anders gaat dan gedacht
Wegwijs door hulpverlenersland
Waarschijnlijk maakt u zich al lange tijd zorgen om uw
familielid voordat u hulp gaat zoeken. Welke hulpverleners kunt u
vanaf de eerste signalen van een psychose tot aan het herstel
tegenkomen? Wat kunnen zij doen? En hoe gaat het als de situatie zo
uit de hand loopt, dat acute hulp is geboden?
Meestal bent u het, die als eerste signaleert dat het niet goed
gaat met uw familielid, waarna de huisarts constateert dat
specialistische, psychiatrische hulp noodzakelijk is. Als het goed
is, volgt een verwijzing naar de RIAGG. Daar stelt een
psychiater (de behandelaar) aan de hand van een
of meer gesprekken vast of er inderdaad sprake is van een psychose.
Is de problematiek te ernstig voor de RIAGG dan volgt een opname op
een Psychiatrische Afdeling van een Algemeen Ziekenhuis
(PAAZ) of in een Psychiatrisch Ziekenhuis (PZ).
Tegenwoordig gebruikt men ook wel de term MFE (Multifunctionele
Eenheid). Sommige psychiatrische ziekenhuizen beschikken over
gespecialiseerde Adolescentenafdelingen voor jongeren met
een recent ontstane psychose.
De feitelijke behandeling start met het opstellen van een
behandelplan, dat beschrijft waar de patiënt last van
heeft en hoe de behandeling wordt ingevuld. De patiënt moet
met dit plan akkoord gaan.
Er zijn veel mensen betrokken bij de behandeling. Bij de RIAGG
wordt de diagnose meestal gesteld door een psychiater die ook de
medicatie zal instellen. De meeste gesprekken worden gevoerd met de
SPV (Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige). Deze zal zo
nodig ook de huisbezoeken verrichten.
In een ziekenhuis staat de psychiater aan het hoofd van een
behandelteam en is eindverantwoordelijk. In het begin
heeft hij meestal wekelijks een gesprek met de patiënt. De
psychiater werkt vaak samen met een arts-assistent. Dit is
een afgestudeerd arts die meestal een opleiding volgt om psychiater
te worden.
De familie heeft, behalve met de behandelaar en de SPV, meestal ook
contact met de maatschappelijk werker.
In het ziekenhuis zijn de verpleegkundigen in het team belast
met de dagelijkse zorg. Het dagprogramma van de patiënt is
hier met name gevuld met gesprekken en trainingen die erop gericht
zijn het leven na de psychose zo goed mogelijk op te kunnen pakken.
Hiertoe krijgt de patiënt te maken met tal van hulpverleners,
zoals een creatief therapeut en een trainer sociale
vaardigheden.
Is de psychose onder controle, dan wordt de zorg stapsgewijs
afgebouwd, bijvoorbeeld via dagbehandeling (overdag
therapie, maar 's nachts thuis) naar een poliklinische
behandeling (alleen nog contact op afspraak). Voor sommigen is
dit het laatste contact met de hulpverlening: zij gaan op eigen
kracht verder.
Soms is nog wel hulp nodig. Vanwege de continuïteit streeft de
hulpverlening tegenwoordig naar een vaste contactpersoon: de
casemanager. Doorgaans is de betrokkene dan al wel twee
jaar in zorg. Als in uw regio de RIAGG en het ziekenhuis nauw
samenwerken of zelfs zijn gefuseerd, dan maakt deze casemanager
deel uit van het mobiel behandelteam (dat zowel binnen als
buiten de muren van het ziekenhuis actief is).
Crisis
De procedure is anders als er sprake is van een acute situatie,
een crisis. De huisarts - of soms de politie - schakelt dan zelf de
crisisdienst van de RIAGG in. Deze constateert ter plaatse
of opname in een ziekenhuis noodzakelijk is. In veel gevallen zal
de patiënt zich niet vrijwillig laten opnemen en moet een
rechter eerst een Rechterlijke Machtiging (RM) afgeven.
Daar heeft hij vijf dagen de tijd voor, waarna het nog maximaal
veertien dagen kan duren voordat de patiënt wordt opgenomen.
Als niet zo lang kan worden gewacht omdat acuut gevaar dreigt,
biedt een Inbewaringstelling (IBS) uitkomst. Daarmee is
een gedwongen opname binnen 24 uur te realiseren. Een IBS wordt
afgegeven door de burgemeester, de rechter toetst achteraf (binnen
drie werkdagen).
Een IBS is maximaal drie weken geldig. Een RM geldt voor langere
tijd. Het is mogelijk dat een IBS wordt omgezet in een RM.
Voordat een RM of een IBS kan worden afgegeven, moet een
onafhankelijk psychiater een geneeskundige verklaring
uitschrijven. Onafhankelijk wil zeggen dat het gaat om een
psychiater die niet zelf bij de behandeling is betrokken.
Een gedwongen opname is aan strikte regels gebonden. De
belangrijkste voorwaarde is dat sprake is van gevaar of dreigend
gevaar. Het hoeft hierbij overigens niet te gaan om direct
levensgevaar. Met gevaar wordt namelijk ook bedoeld dat de
betrokkene 'maatschappelijk ten onder' dreigt te gaan, agressie
over zichzelf afroept of de psychische gezondheid van een ander
(bijvoorbeeld van u) schaadt.
Als het anders gaat dan
gedacht
Bron: 'Voor het eerst een psychose' |
Kies een ander hoofdstuk:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
|
Bestel hier uw eigen exemplaar van deze
brochure.
 Klik hier voor een printversie van deze pagina
Sitemap
Naar het begin van deze
pagina
Laatste bewerking: 9 september 2005
| 
