|
Onderstaande brief verstuurden 8 belangenorganisaties waaronder Ypsilon op 17 maart 2005 naar de Tweede Kamer.
|
Manifest Wet BOPZ
Direct door naar de tekst van het manifest.
Zie ook het persbericht dat Ypsilon hierover uitstuurde.
Aan de leden van de Tweede Kamer
Op 23 maart 2005 is een Algemeen Overleg over de Wet Bijzondere Opnemingen in Psychiatrische Ziekenhuizen (wet BOPZ). Wij vragen u bij de Minister aan te dringen op het instellen van een 'Deskundigencommissie' ter voorbereiding van nieuwe wetgeving.
Een dergelijke deskundigencommissie zal binnen afzienbare termijn moeten adviseren over de noodzaak van en contouren en principes voor nieuwe wetgeving, die zich meer richt op een stapsgewijze opbouw van (gedwongen) behandeling en zorg. Daarbij zal men zich internationaal dienen te oriënteren. Nieuwe wetgeving zal volgens ons leiden tot verbetering van de (gedwongen) behandeling en zorg. Met een nieuwe wet kan aangesloten worden bij de aanbevelingen die in september 2004 door de Raad van Europa zijn gedaan. Deze aanbevelingen gaan uit van een flexibeler benadering met meer mogelijkheden tot interventie dan de wet BOPZ.
De nu door de Minister voorgestelde reparatie van de wet BOPZ, gericht op verruiming van mogelijkheden tot dwangbehandeling tijdens gedwongen opneming, zien wij als wenselijke interim maatregel, in afwachting van het advies over structurele vernieuwing van de wetgeving.
In het belang van een effectieve en innovatieve geestelijke gezondheidszorg pleiten wij ervoor nu de eerste stap te zetten die moet leiden tot een geheel nieuwe wettelijke regeling: het instellen van een breed samengestelde deskundigencommissie.
Hieronder treft u in het kort de onderliggende argumentatie. Desgewenst bieden wij u meer uitgebreide toelichting.
Tekst Manifest Wet BOPZ
In het Algemeen Overleg van 23 maart staat de tweede evaluatie van de wet BOPZ (uitgekomen in 2002) op de agenda. De twee evaluaties hebben uitgewezen dat de wet gebreken vertoont die niet meer zijn te repareren. Sinds 2002 is de kritiek toegenomen, mede doordat de maatschappelijke bezorgdheid over verwarde en verslaafde psychiatrische patiënten groeit. De wet BOPZ (wetsontwerp 1972, inwerkingtreding 1994) is achterhaald en ingewikkeld en belemmert vaak het leveren van goede zorg. De wet is al een aantal keren aangepast, maar is en blijft een opnemingswet. Om in te kunnen grijpen moet altijd eerst aan de gronden voor dwangopneming zijn voldaan. Pas daarna kan eventueel dwangbehandeling plaatsvinden. Door de huidige wet ontvangen ernstig verkommerende patiënten vaak te laat zorg en behandeling. Er is onvoldoende ruimte voor (gedwongen) ambulante zorg en behandeling. De voorwaardelijke machtiging, die het mogelijk maakt dat mensen onder 'drang' ambulant worden behandeld, biedt lang niet altijd uitkomst.
Het karakter en de opzet van de wet BOPZ sluiten niet meer aan bij actuele maatschappelijke problemen en huidige vormgeving en mogelijkheden van de GGZ. Als de wet BOPZ niet fundamenteel wordt heroverwogen, remt dat ontwikkeling van noodzakelijke zorg. Door een nieuwe wettelijke regeling kunnen de volgende innovaties worden gerealiseerd:
- doorbreking van de scheiding tussen ambulante en klinische behandeling;
- meer variëteit en eerdere, lichtere interventies dan uitsluitend dwangopneming en intramurale dwangtoepassing;
- een meer ambulante benadering;
- terugdringing van ongewenste vormen van dwang (in het bijzonder separatie);
- een betere aansluiting op aanpalende rechtsgebieden zoals de forensische psychiatrie, de jeugdzorg en de reguliere somatische zorg;
- mogelijkheden om forensische patiënten en hen die nu in gevangenissen verblijven terug te leiden naar een hechtere GGZ met meer mogelijkheden tot grensstelling;
- effectievere zorg aan verslaafden en mensen met meervoudige problematiek;
- meer betekenis geven aan de wilsonbekwaamheid van de patiënt;
- een duidelijker rol voor de vertegenwoordiger bij besluitvorming over interventies;
- duidelijker inbedding van een zelfbindingsverklaring in de structuur van de wet;
- heroverweging van het huidige (juridische) toetsingssysteem door burgemeester, Officier van Justitie en rechter;
- een betere maatschappelijke integratie en participatie van psychiatrische patiënten.
Met de huidige wet BOPZ zijn deze innovaties niet realiseerbaar.
Internationaal bestaan aansprekende voorbeelden van innovatieve behandelingsgerichte wetgeving. Principes rond behandeling en zorg bepalen dan de wetstructuur, samen met de eis van veiligheid. Door een stapsgewijze opbouw worden de minst restrictieve interventies tijdig ambulant en klinisch benut. Zo worden zwaardere interventies, zoals opname en separeerverpleging, voorkómen of bekort.
Op grond van het bovenstaande vragen wij u met klem u niet te beperken tot een reparatie van de wet, maar tevens bij het kabinet aan te dringen op de noodzaak om de wet BOPZ fundamenteel te herzien en een deskundigencommissie te benoemen die daarover binnen afzienbare termijn kan adviseren.
Ondertekenaars
Dit manifest wordt u aangeboden door:
- Ypsilon, vereniging voor familieleden van mensen met schizofrenie of een psychose
- Anoiksis, vereniging voor mensen met schizofrenie
- GGZ Nederland
- Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst
- Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie
- GGD Nederland
- NVZ Vereniging van Ziekenhuizen
- VNG Vereniging van Nederlandse Gemeenten
 Klik hier voor een printversie van deze pagina
Sitemap
Naar het begin van deze
pagina
Laatste bewerking: 17 maart 2005
|
|
