Visiesheet WMO

 

Wat is een visiesheet?

 

Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO)

Op 1 januari 2007 werd de WMO van kracht. Deze wet bundelde de Welzijnswet, de Wet voorzieningen gehandicapten (WVG) en delen van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ). Doel van de WMO is dat iedereen kan deelnemen aan de samenleving. De WMO stelt mensen voor wie ‘meedoen’ niet vanzelfsprekend is hiertoe in staat. Een psychische handicap kan een belemmering zijn om in de maatschappij te participeren.

Ondersteuning van vrijwilligers en mantelzorgers wordt via de WMO geregeld. Hierdoor krijgen vrijwilligerswerk en mantelzorg voor het eerst een wettelijke basis. Daarmee biedt de WMO kansen om zaken die al jaren op het verlanglijstje van Ypsilon staan verwezenlijkt te krijgen.

In deze visiesheet leest u de visie van Ypsilon m.b.t. de WMO: wat moet volgens ons gebeuren om de WMO tot een succes te maken, en daarmee de zorg en aandacht voor mensen met schizofrenie of psychose en hun familieleden te waarborgen.
 

Prioriteiten van Ypsilon

Ypsilon vindt dat de (uitvoering van de) WMO op een aantal punten een wezenlijke bijdrage moet leveren aan de verbetering van zorg aan mensen met schizofrenie of psychose. De drie belangrijkste punten zijn:
 

Integrale aanpak

De gemeenten hebben de regierol gekregen voor het laten meedoen van mensen. Die rol moet zich niet beperken tot het regelen van huishoudelijke hulp, maar moet zich uitstrekken over alle beleidsvelden. De uitvoering van de WMO mag niet verkokerd gebeuren. Juist omdat de WMO een participatiewet is, moet de invloed van de WMO op vrijwel alle beleidsterreinen terug te zien zijn. Volgens Ypsilon is dit een logisch uitvloeisel van de ‘compensatieplicht’, die gemeenten verplicht al het mogelijke te doen om mensen zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen laten wonen. Ypsilon wil daarom in elke jeugd-, ouderen- of andere welzijnsnota terugzien welke bijdrage het levert aan de doelstellingen van de WMO.

Vroegdiagnostiek

Het tijdig signaleren van de vatbaarheid voor schizofrenie of psychose kan een hoop schade later voorkomen (denk aan de fysieke beschadiging die een psychose met zich meebrengt en de ontregelende werking op het functioneren in de maatschappij). Vroegdiagnostiek vraagt echter een andere aanpak van gemeenten: betrokken, alert en intensief. In onze ogen verplicht de WMO daartoe en moeten de gemeenten hier dus werk van maken. De gemeente moet vooral de betrokkenheid van gemeentelijke organisaties in de (jeugd-)hulpverlening, de gezondheidscentra en de scholen organiseren.
Ondersteuning familie
Mantelzorgers zijn vaak familie, maar niet alle familie is mantelzorger. Er moet oog zijn voor de speciale situatie waarin familieleden van mensen met schizofrenie of psychose zich bevinden. Er moet aandacht zijn voor de rol die zij kunnen spelen in herstel en stabilisatie. De familie moet dat niet af hoeven dwingen, maar het moet aangeboden worden. Het is nog vaak zo dat de gemeente een organisatie de opdracht geeft onderdelen van hun beleidsplan WMO uit te werken. Vervolgens heeft de zorgvrager het nakijken. Van belang is dat de behoefte van de cliënt en zijn familie centraal staat en richtinggevend is voor het uitvoeringsplan.
 

Organisatie

De WMO is een participatiewet, die ook vereist dat inwoners en gebruikers meepraten over de uitvoering. Dat gaat nog niet altijd zoals Ypsilon het graag zou zien. Sommige gemeenten doen heel weinig, anderen stellen vreemde eisen aan de samenstelling van een WMO-raad.

Wat Ypsilon betreft heeft elke gemeente een WMO-raad, maar werken gemeenten wel zo veel mogelijk samen. In de WMO-raad is natuurlijk plek voor de familieorganisaties. Familieleden zijn ook ‘klanten’ van de WMO. WMO-raadsleden worden goed ondersteund en krijgen hun onkosten en tijdsbesteding vergoed. Daarnaast dient regionaal overleg te bestaan over de GGZ. Gezien het feit dat de regionale zorgaanbieders op bovengemeentelijk niveau zijn georganiseerd, kunnen de organisaties van zorgvragers daarbij niet achterblijven. Een regionale WMO-raad voor de GGZ is onontkoombaar.

Bij de uitvoering van de WMO moet de zorg centraal staan. Nog te vaak merkt Ypsilon dat de verdeling van het geld meer prioriteit krijgt dan het oplossen van noden. Het feit dat een centrumgemeente meer geld krijgt en meer zeggenschap heeft in de verdeling van de middelen mag niet betekenen dat de Geestelijke Gezondheidszorg in de omliggende gemeenten het kind van de rekening wordt. Om samenwerking te stimuleren is Ypsilon voorstander van regionale samenwerkingsverbanden. De nadruk moet daar liggen op afstemming en overleg. De participatie krijgt vorm via de WMO-raden.
 


Laatste bewerking: 14-12-2009 13:15