U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > Archief Ypsilon Nieuws
  3.  > YN 2012
  4.  > YN 4 - 2012
  5.  > Transparant Medicijnonderzoek

 

YN 4-2012

Transparant

Lang niet iedereen heeft zicht op het werk dat Ypsilon ver­richt. Omdat het achter de schermen gebeurt, omdat men niet tot de doelgroep behoort of omdat het een project betreft dat een lange voorberei­dingstijd vraagt. De rubriek 'Transparant' biedt een doorkijkje, door steeds één activiteit van Ypsilon tegen het licht te houden. Deze keer: de deelneming van Ypsilon aan een onderzoek over medicatie.

Overleg bij medicijnwissel cruciaal

In hoeverre is het een probleem voor patiënten om te veranderen van geneesmiddel? Wordt er vaak veranderd? Welke ondersteuning hebben patiënten nodig? Enkele van de vragen die centraal stonden in het onderzoek dat TNS-NIPO en SAM in opdracht van (onder andere) Ypsilon uitvoerden onder patiënten met schizofrenie of een bipolaire stoornis.

Het onderzoek, dat kort voor de zomer naar buiten werd gebracht, leverde verontrustende uitkomsten op. De belangrijkste: tweederde van de patiënten gebruikt zijn antipsychoticum niet of nauwelijks meer, wanneer dit zonder overleg wordt gewisseld. Uit de resultaten blijkt verder dat wisseling van medicatie zonder overleg met patiënt regelmatig vóórkomt, terwijl dat overleg cruciaal is voor de vraag of iemand blijft slikken na een medicijnwissel: zonder overleg blijft nog slechts 29 procent van de patiënten trouw het nieuwe medicijn nemen. Vindt er wel overleg plaats over het waarom van het veranderen van medicatie, dan stijgt dat aantal naar 76 procent. 617 patiënten, 14 mantelzorgers en 6 psychiaters deden mee.

Van duur merk naar goedkoop merkloos

Wijzigingen in de medicatie van mensen met schizofrenie of een bipolaire stoornis komen veel voor. Vaak moet een lange zoektocht worden afgelegd voordat een geschikt middel is gevonden. Ook spelen bezuinigingen een rol: apothekers vervangen een merkgeneesmiddel door een merkloze variant om goedkoper uit te zijn. Maar goedkoop is duurkoop als de patiënt het nieuwe middel laat staan omdat hij het niet vertrouwt.

Wat Ypsilon en Anoiksis betreft – dat staat trouwens ook in de richtlijn -  gaat een apotheker pas over tot het wisselen van medicijnen, wanneer de psychiater dit vooraf met de patiënt heeft overlegd. Het gaat om kwetsbare patiënten die lang niet altijd niet assertief genoeg zijn om vragen te stellen. Het is aan de behandelend arts om eventuele angst over een medicijnwisseling weg te nemen. Lukt hem dat niet, dan zal de arts de keuzevrijheid van de patiënt moeten respecteren.

Steun van de psychiater

Uit het onderzoek blijkt ook dat niemand uit de keten patiënt(familie)-behandelaar-verpleegkundige-apotheek zich verantwoordelijk voelt voor het initiatief en de gevolgen van een medicijnwissel. Negentig procent van de patiënten verwacht steun van de psychiater. En krijgt die zelden! Daar zit het probleem. Niet de medicatieverandering zelf, maar het gebrek aan communicatie en regie daarbij. Patiënten hebben er recht op te begrijpen en mede te bepalen wat ze slikken. Psychiaters realiseren zich nog veel te weinig dat hier een taak voor hen ligt.

Ypsilon wil dat er een checklist komt  met dingen die de patiënt in de behandelkamer met de psychiater wil bespreken. De reden, gevolgen, positieve en negatieve ervaringen bij een medicijnwissel moeten daarop staan, en nog veel meer!

Annemiek de Kruif

sluit venster