U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > voor naasten
  3.  > ervaringen trainingen
  4.  > Dagboek van een moeder in opleiding 3
 

Dagboek van een moeder in opleiding

Met een afwachtende houding begon ik aan deze training. Ik nam mij voor dat ik zou afhaken wanneer ze mij gingen leren hoe ik anderen met woorden kon 'inpakken'. En dat ik dan ook duidelijk zou zeggen dat ik dát niet wenste te leren. Want voor mij draait alles uiteindelijk om de liefde. En zó begon ook de introductieavond van deze training, hier in Delft. "Je kunt van alles doen of zijn, maar als je de liefde niet hebt, ben je niets." Het was dan ook heel fijn om te ontdekken dat onze docenten dezelfde intentie hadden en uitdroegen, wilden overdragen zelfs.
In de vijfde bijeenkomst leren wij omgaan met conflicten. Welke soort conflicten zijn er? Gaat het om behoeften van mensen of is het een normen en waardenconflict. Kunnen we een andere mening dan de onze respecteren?
We inventariseren welke vaardigheden we nodig hebben in de communicatie, in de omgang met ons psychisch zieke kind of medemens, maar ook met elkaar.
·         kennis: inzicht in het disfunctioneren, dus psycho-educatie.
·         moed: om de relatie aan te gaan, goede wil.
·         respect: voor de ander, voor het 'anders' functioneren.
·         distantie: het is hun leven
·         niet bang zijn: open en eerlijk, ook naar mezelf
·         luisteren: ook naar mijn eigen intuïtie. Voelen mag, denken moet!
·         ervaring
·         oefening
·         zelfvertrouwen
·         ondersteuning
·         helderheid
·         rust: tijd om na te denken, zelfreflectie
·         goed voor jezelf zorgen, 'goed in je vel zitten'
·         acceptatie: het is zoals het is
·         onderscheiden van 'niet willen' en 'niet kunnen'
·         maar vooral liefde, affectie en mededogen
Steeds als ik aan een cursus of training begin, besef ik weer al te goed hoeveel ik nog te leren heb. Ik kom vele levens tekort, wil nog zoveel weten, nog zoveel aan mijzelf verbeteren, veranderen en ontwikkelen. Want de wereld, of de situatie waarin ik zit, kan ik niet veranderen. Wel mijn houding, hoe ik er mee omga.
"Wees een voorbeeld, laat in je eigen houding en gedrag zien waar je prijs op stelt. Wat jij belangrijk vindt in het gedrag van de ander, laat dat ook zelf zien."

Dat is een goed leermoment. Ik ben mij ineens bewust dat ik in een conflict vaak gedrag vertoon dat ik juist van die ander veroordeel. Daar moet dus verandering in komen. "Ja", denk ik dan, "heb lief, wees een voorbeeld, heb vertrouwen." In dat vertrouwen schiet ik nog tekort, met al mijn wanhoop en machteloosheid.

leren luisteren

Hoe ga je om met iemand met waandenkbeelden? Moet je daar niet op ingaan?
"Goed luisteren" zeggen onze docenten. "Luisteren is heel belangrijk. Het geeft een groot gevoel van eenzaamheid als je tegen wanen ingaat. Serieus nemen, ongeacht of het waar is of niet. Maar wel op afstand. De grootste gave die je de ander kunt geven is loslaten, niet overnemen, daar laten. Het blijft haar eigendom, het is haar essentie. En het geeft ruimte om contact te maken en contact te houden. Laten herhalen, steeds weer, zodat zij zelf doorheeft dat het verhaal niet klopt. Maar blijven luisteren. Het geeft haar het gevoel dat zij er mag zijn, met alles wat zij bij zich draagt."
Belangrijk in elke communicatie is de ik-boodschap. Als je zegt wat je voelt schept dat grote helderheid. Toen ik afgelopen zondagavond mijn dochter terugbracht naar de afdeling, kon ik wat ik geleerd had in praktijk brengen. Ik was altijd intens verdrietig, zelfs boos, wanneer ik de gesloten glazen deur voorbijliep waar de hulpverleners met hun rug naartoe zaten. Deze keer klopte ik aan en vroeg of ik mij even mocht voorstellen. De jongen die er zat werkte sinds kort op de afdeling, dat had ik al van mijn dochter gehoord. Ik vertelde hem dat ik het elke zondagavond zo moeilijk vind om mijn dochter terug te brengen. En dat ik dan blij ben als er iemand haar begroet. Hij vroeg meteen aan haar hoe het was gegaan.
Zeggen wat je voelt. Ik denk dat dat een van de belangrijkste dingen is die ik in deze training heb geleerd. De doelen die ik mij in het begin van de training had gesteld heb ik in dat opzicht bereikt. Hoewel ik mij realiseer dat ik nog veel moet oefenen en nog veel meer kan leren en bereiken. De communicatie tussen mij en mijn dochter (en haar stem) en ook die met de hulpverlening is al een stuk verbeterd.
Graag wil ik nog eens mede namens de andere cursisten onze docenten Bas en Yvonne bedanken voor hun deskundige, maar vooral liefdevolle training. Achter op het certificaat dat ieder ontving als bewijs van deelname, schreef ik de meest opvallende uitspraken en momenten, die mij raakten en die mij helpen herinneren aan wat wij leerden in de training Interactievaardigheden voor familieleden.
Josje Visser
Uitspraken en momenten die raakten:
·         Als ik liefde voel, kan ik het opbrengen.
·         Draag je eigen rugzak met pijn en verdriet. Het is van jou. De ander heeft genoeg aan die van zichzelf.
·         Accepteer dat zij háár leven heeft.
·         Zijn wie je bent, met je last.
·         Het is zoals het is. Accepteer.
·         Vind je innerlijke rust terug.
·         Mag je ook voor jezelf kiezen? Het moet!
·         Onvoorwaardelijke zelfopoffering is fataal voor de effectieve omgang.
·         Omstandigheden kun je niet veranderen, wel jouw reactie erop.
·         Loslaten. Niet: zoek het zelf maar uit, maar los láten.
·         Hou op met klagen maar vraag om kracht om te dragen.
·         Zorg goed voor jezelf, dan ben je er als de ander je nodig heeft.
·         Luisteren, niet meer horen dan er gezegd wordt. Niet interpreteren.
·         Je grens laten zien is het meest liefdevolle contact dat je kunt maken. Je zegt daarmee: "Je bent voor mij de moeite waard." Het doet recht aan jezelf en aan de ander.
·         Laat mij je grens zien. De ander vraagt erom. Het kan stress geven, maar brengt niemand in een psychose.
·         Geef het voorbeeld. Sta model voor wat je van de ander verwacht.

·         Houd je doel in de gaten.

Josje Visser

Bron: Ypsilon Nieuws, oktober 2001/ Copyright: Redactie Ypsilon Nieuws

sluit venster