U bent hier:
  1. home
  2.  > zorg en herstel
  3.  > behandeling
  4.  > diagnose

Diagnose

De diagnose wordt gesteld aan de hand van de geldende criteria (DSM-5).

Een diagnose kan niet goed worden gesteld zonder informatie over de voorgeschiedenis (zwangerschap en geboorte), de gezins- en woonsituatie, school en eventueel werk, cultuur en religie.
Ook moet er een duidelijk beeld zijn van de vaardigheden en beperkingen. Hierbij kan een beroep gedaan worden op professionals zoals psychologen, therapeuten én op mensen uit de directe omgeving, in de eerste plaats de familie, maar ook bijvoorbeeld op leraren of werkgevers.
Tijdens de fase van onderzoek vindt vaak al wel (antipsychotische) behandeling met medicijnen plaats.

Schizofrenie

Enerzijds is het prettig om te weten dat er heldere afspraken over de diagnostiek zijn gemaakt, anderzijds weet je vanwege de vereiste duur van een psychose en de duur van verminderd functioneren soms pas na een wachttijd of de psychose toch niet voorkomt uit schizofrenie.
Jongeren met een eerste psychose verdienen daarom extra aandacht en begeleiding (evenals hun familieleden en vrienden).

Wat is het nut van een diagnose?

Het vaststellen van een diagnose is om meerdere redenen belangrijk:

  • De patiënt (en zijn omgeving) weet waar hij aan toe is.
  • De diagnose bepaalt welke behandeling toegepast moet worden.
  • Een diagnose is vaak voorwaarde om gebruik te kunnen maken van allerlei juridische en maatschappelijke regelingen en uitkeringen, zoals bijzondere bijstand, bewindvoering, toelating tot een uitkering of bijvoorbeeld een centrum voor dagactiviteiten.

 

sluit venster