U bent hier:
  1. home
  2.  > zorg en herstel
  3.  > wegwijs in de zorg
  4.  > verplichte zorg

Verplichte zorg

Dwang in de zorg mag alleen als het echt niet anders kan. Dat wil zeggen: als er zonder de zorg of behandeling 'ernstig nadeel' ontstaat voor jouw dierbare zelf of voor jullie, de mensen in zijn omgeving. Verplichte zorg in de GGZ wordt geregeld via de Wet verplichte GGZ (WvGGZ). 
De officiële website van de overheid over de nieuwe wet is deze: www.dwangindezorg.nl

WvGGZ

De Wet verplichte GGZ heeft per 1 januari 2020 de oude wet BOPZ opgevolgd. Belangrijke verschillen zijn: een grotere rol voor familie en de mogelijkheid van dwangbehandeling zonder opname. 
Volgens de WvGGZ kan iemand tegen zijn zin behandeld worden. Daar zijn twee manieren voor: 

  • Crisismaatregel – voor spoed
  • Zorgmachtiging – als er meer tijd is

Ga naar de Toolkit Crisis thuis voor meer informatie over deze maatregelen.

Melding

Iedereen die zich zorgen maakt over een kwetsbaar persoon of iemand met verward gedrag kan een melding doen bij de gemeente. Een groot verschil met de oude wet is dat een melding van familie serieus moet worden genomen. 
Hoe doe je een melding? Lees daar meer over in de toolkit Crisis Thuis.

Verschillende vormen van verplichte zorg

In een zorgmachtiging of crisismaatregel wordt vastgelegd welke vormen van verplichte zorg mogen worden toegepast. Die kan bestaan uit:

  • Het ondergaan van medische behandeling - bijvoorbeeld toedienen van medicijnen.
  • Beperking van de vrijheid - bijvoorbeeld opsluiten in een speciaal ingerichte, afgesloten kamer (separeren).  

Lees hier meer over de verschillende vormen van verplichte zorg.

Eigen invloed

In de WvGGZ staat dat patiënten zo veel mogelijk regie moeten kunnen houden. Om verplichte zorg te voorkomen kan je naaste een eigen plan van aanpak maken. Hij kan ook in een zorgkaart of zelfbindingsverklaring aangeven welke verplichte zorg hij het minst schadelijk vindt.  
Advies en steun kan je naaste vragen bij een patiëntenvertrouwenspersoon (PVP).

Ook staat in de wet dat jij als naaste zo veel mogelijk moet worden betrokken als verplichte zorg aan de orde is. In de toolkit Crisis Thuis staat wat je zelf kunt doen. Jijzelf kunt steun krijgen via de familievertrouwenspersoon (FVP).

Dwangbehandeling thuis

Met de komst van deze nieuwe wet kan dwangbehandeling ook thuis worden opgelegd. Je naaste hoeft dus niet meer altijd te worden opgenomen in een kliniek. Dat heeft grote gevolgen voor familie. Het kan zijn dat jij voor je naaste moet zorgen en met zijn crisis omgaan. Om je daarbij te helpen ontwikkelde Ypsilon de toolkit 'Crisis thuis'. Klik hier voor de toolkit Crisis thuis.

Eigen ervaringen?

De nieuwe wet is nog maar net ingegaan. Hoe het in de praktijk gaat uitpakken is dus nog niet helemaal bekend. Heb je al ervaringen (positief of negatief) met de WvGGZ? Meld die dan via de Ervaringenmonitor van MIND. 

Wat doet Ypsilon?

Ypsilon heeft vanaf het begin meegedacht over de WvGGZ. Mede daardoor is de positie van familie nu vastgelegd. De Eerste Kamer ging op 23 januari 2018 akkoord met deze nieuwe wet, waarin het betrekken van familie nadrukkelijk wordt gestimuleerd. De Tweede Kamer nodigde Ypsilon in januari 2014 én in oktober 2016 uit om haar visie te geven op het wetsvoorstel.
> Klik hier voor dit zogeheten 'position paper' met de visie van Ypsilon van 2014
> Klik hier voor het 'position paper' van Ypsilon van 2016 
Daarna moest ook de Eerste Kamer nog akkoord gaan. Ook die nodigde Ypsilon uit om haar visie te geven.

sluit venster