U bent hier:
  1. home
  2.  > voor naasten
  3.  > vraagverlegenheid

Vraagverlegenheid

Vaak gaat de aandacht vooral uit naar onze zieke naaste, maar hoe zit het met onszelf? Velen van u kennen het gevoel: zelden of nooit een moment dat je de zorg voor je naaste even kan laten liggen. 
Mensen die zorgen voor iemand met een ernstige psychische aandoening zijn zwaarder belast dan andere mantelzorgers. Tegelijkertijd vragen zij niet zo snel hulp aan anderen. Uit schaamte, of omdat ze hun omgeving er niet lastig mee willen vallen, omdat ze denken dat die al druk genoeg is of omdat ze niet weten wie hen bij wat kan bijstaan.

‘Vraagverlegenheid’ is het gegeven dat mensen het lastig vinden om hulp aan anderen te vragen. We vinden het belangrijk om onze eigen boontjes te doppen. Als je een beroep doet op een ander, geef je toe dat je het even niet redt, dat je niet zo zelfstandig bent als je zou willen. Ook wil niemand graag bij een ander in het krijt staan. Als je om hulp vraagt kan de verhouding scheef groeien; de ander doet meer voor jou. Ten slotte willen mensen de vuile was niet buiten hangen: als je om hulp vraagt, moet je mensen in je privésfeer toelaten en komen ze dingen te weten die je misschien liever voor jezelf wilt houden.

Ypsilon wil werken aan het doorbreken van deze 'vraagverlegenheid'. Daartoe ontwikkelen we een aantal instrumenten dat mantelzorgers moet helpen om hun vraag zo te (leren) stellen dat ze daadwerkelijk hulp krijgen vanuit hun netwerk. 
Deze instrumenten worden in de loop van 2017 ontwikkeld en komen via deze pagina beschikbaar.

Lees hier vast het verhaal van Jos Pieters 'Ik was al mantelzorger voordat het woord bestond!'


 

sluit venster