U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > actueel
  3.  > weblog Jan Zandijk, vrijwilliger
Wat houdt mij bezig?
Weblog van Jan Zandijk, vrijwilliger bij MIND Ypsilon

28 juni 2021: Over het beoordelen van triadisch werken

Ik ben ruim 8 jaar kwaliteitsauditor in de ouderenzorg geweest. Zo’n audit werd altijd zorgvuldig voorbereid. Toen er nog geen USB-sticks bestonden, bezorgde Van Gend & Loos met een kleine vrachtauto een week van tevoren een doos vol ordners met alle informatie die het auditteam nodig had om tijdens het locatiebezoek meteen goed beslagen ten ijs te kunnen komen. Kilo’s papier. Over allerlei inhoudelijke en organisatorische onderwerpen. Het auditteam bestond uit 3 of 4 auditoren die een dag lang met alle geledingen van die organisatie spraken. Met de cliëntenraad, familieraad en de OR. Met de keuken, de zorgprofessionals en de bestuurder. Met de administratie en de schoonmaak. Prachtig werk was het. 
Doel was dat het auditteam aan het eind van de dag kon melden of het huis voldeed aan door de sector vastgestelde kwaliteitsnormen. Was de zorg goed, middelmatig, slecht? 
Wat volgde was een eindrapport en na goedkeuring een kwaliteitskeurmerk. Voor wat het waard was. Soms kon je negatief oordelen over de huisvesting, als je struikelde over de rollators in de gangen, als muren wel een verfje konden gebruiken. Maar als we merkten dat zorgverleners hun hart op de goede plek hadden, ze door het vuur gingen voor hun bewoners en hun familie en dat door hen werd gewaardeerd, was dat doorslaggevend in de beoordeling door het auditteam. Ik kon slecht uit de voeten met mede-auditoren die zeiden: ze zéggen wel dat de kwaliteit van de dagelijkse zorg goed is, maar ik kan dat nergens lézen…. 

In Ypsilon Nieuws (YN) zijn we begonnen met ‘de triadische meetlat’. De redactie daagt ggz-teams uit om helder te maken dat zij echt triadisch werken. Een redactielid interviewt 1 of 2 professionals, heeft ook contact met 1 of 2 naasten en leest de informatie op papier (USB), waarin de ggz-organisatie waar dat team deel van uit maakt, de uitgangspunten, de visie, de missie, de cultuur verheldert. 
Het uitgewerkte interview wordt na goedkeuring door het betrokken team voorgelegd aan de redactie van YN. De redactie bepaalt de mate van triadisch werken en schrijft daarover in YN haar reactie (aanbevelingen, oordelen) op het in YN gepubliceerde interview. 

Het eerste interview met zo’n team was met 2 medewerkers van een BuurtzorgT-team. Daar zeiden ze: het samenwerken met naasten zit in ons DNA, wij komen bij cliënten thuis en daar ontmoeten we hun naasten, die we als-t-effe-kan betrekken bij de zorg voor de cliënt. De cliënt is in principe vertrekpunt bij het bepalen van de mate waarin diens naasten mee mogen denken op de weg naar herstel. Als daar een kink in de kabel blijkt te zijn, werken we aan herstel van de persoonlijke betrekkingen. Naasten mogen ons altijd bellen.

Als je alles zwart-op-wit wil kunnen lezen en het verhaal is volgens jou niet compleet, kom je snel uit op een negatief gekleurd oordeel. Of als je zelf de ervaring hebt dat je als naaste door de ggz buitenspel werd gezet, denk je misschien: dit is te mooi om waar te zijn…. Vanuit de stilte in je hart wéét je of iets klopt. 
Ik vind dat we in onze oordelen over de kwaliteit van zorg dus ook moeten afgaan op ons hart, onze intuïtie. Laat het beoordelen van de kwaliteit van zorg met betrekking tot wettelijke vereisten en zo over aan externe auditoren die, net zoals ik jarenlang deed in de ouderenzorg, hun gereedschap hebben om te beoordelen of de instelling voldoet aan ISO-normen voor kwaliteit of zoiets. Of laat de Inspectie als zich te vaak calamiteiten voordoen haar werk doen en haar oordeel vormen. Als de Inspectie niet in beeld is, een organisatie gecertificeerd is en je spreekt professionals en eventueel naasten, en zíj maken duidelijk hoe triadisch wordt gewerkt, en dat ze overwegend positief zijn over de geleverde kwaliteit, mag je er dan op vertrouwen dat hun verhalen kloppen?

1 reactie

Michel Brummer
Op 08-09-2021 10:41
Beste heer Zanddijk,

Ik heb u ooit eens jaren geleden ontmoet bij een Ypsylon bijeenkomst en kort over onze de problemen van onze kinderen gesproken. In de loop der jaren ben ik vast gelopen en zoek een klankbord.

Mag ik u uitnodigen voor een kop koffie, bijvoorbeeld in de Balije Tuin als dat mogelijk is? Ik woon ik Leidschenveen.

Dank voor een reactie.

Met vriendelijke groet
Michel Brummer.


Reageer!


sluit venster