U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > actueel
  3.  > weblog voorzitter
Wat houdt mij bezig?
Weblog van Ypsilonvoorzitter Jan Zandijk

Verdienen of vanzelfsprekend?

Op 30 november jl. waren in Tivoli/Vredenburg in Utrecht ruim 500 mensen, professionals, beleidsmakers, patiënten en naasten aanwezig bij het congres dat georganiseerd werd door het Netwerk Kwaliteitsontwikkeling GGz (NKO). Er waren aardig wat Ypsilonners. Het NKO heeft veel zorgstandaarden en generieke modules gemaakt. Bent u hier blij mee?

Het congres was goed georganiseerd. De sfeer was plezierig, de plenaire lezingen konden beter, de kersverse staatssecretaris was er.
Er waren belangrijke workshops. Bert Stavenuiter werd in een bijzaaltje geïnterviewd in aanwezigheid van pakweg 20 mensen. De inbreng van schijfster Femke Schavemaker op het grote podium was adembenemend. Zij schreef het boek ‘Ik ben een neppersoon’, heeft een bipolaire stoornis en vertelde met humor over haar ervaringen met hulpverleners in de ggz. Mij benam het de adem toen ze vertelde over de gekkigheid die hulpverleners vanuit hun misschien wel onbewuste onbekwaamheid tentoonspreiden in hun contacten met patiënten. Professionals moesten erom lachen. Ik miste inbreng op het plenaire podium over hoe ook naasten geconfronteerd worden met die idiotie. Het is voor heel wat hulpverleners in de ggz, de goeden niet te na gesproken, nog steeds lastig om naasten de plek te geven die, nee, niet die ze verdienen, maar die vanzelfsprekend zou behoren te zijn.

Wie het naadje van de kous wil weten over zorgstandaarden van het NKO: kijk op: www.kwaliteitsontwikkelingggz.nl. Daar staan ze allemaal.

Nu worden plannen gemaakt om een landelijk Kwaliteitsinstituut GGZ op te richten. Dat moet over een jaar draaien. De eerste documenten daarover zijn geschreven zonder inbreng en betrokkenheid van patiënten en hun naasten. Schande! Maar goed, er is nog tijd om dit tij te keren.

Twee weken later viel de laatste Ypsilon Nieuws van 2017 op de mat. Wat ben ik trots op de inhoud. Met informatie over de door Ypsilon ontwikkelde Toolkit Vraagverlegenheid, over wat echte nabijheid teweeg kan brengen, over het Schakelteam Verwarde Personen waar ‘onze’ Joke van de Meulen een rol en invloed heeft, over, jawel, de generieke module ‘Samenwerking en ondersteuning naasten van mensen met psychische problematiek’, over de zichtbaarheid van Ypsilon in Nederland in wetenschapskringen en politiek, enzovoorts.

Wij, de vrijwilligers en ons bureau, doen ons werk met passie en gedrevenheid. We zijn nog lang niet klaar. Wij komen op voor de belangen van naasten die in de ggz-praktijk en ggz-beleidskringen keer op keer over het hoofd worden gezien. Zo ook tijdens het NKO-congres. Wat zou het geweldig zijn geweest als we al die hoogopgeleide professionals en de beleidsmakers - van wie ik me weleens afvraag of ze echt doorgronden waarover ze te beslissen hebben -  hadden getoond hoe gek ze soms doen, hoe ze niet handelen zoals ze zelf behandeld zouden willen worden. 

Wij gaan hier in 2018 mee door.
Ik wens alle goeds toe voor het jaar dat komt en de jaren daarna.


Reageer!


sluit venster