U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > actueel
  3.  > weblog voorzitter
Wat houdt mij bezig?
Weblog van Ypsilonvoorzitter Jan Zandijk

Euthanasie in de GGZ?

Euthanasie staat in het centrum van belangstelling in het maatschappelijke debat. In mijn leven kwam het de laatste maanden indringend aan de orde. Een van mijn broers kreeg na onderzoek in november 2016 de diagnose fronto-temporale dementie. Van meet af aan heeft hij toen een euthanasiewens uitgesproken. Hij wilde de verwachte aftakeling niet meemaken en startte samen met zijn vrouw gesprekken om te zijner tijd euthanasie te bewerkstelligen. In januari 2017 nodigde hij zijn kinderen uit om te vertellen dat hij absoluut niet naar een verpleeghuis wilde, niet volledig zorgafhankelijk wilde worden. Daarna nam de frequentie van gesprekken over zijn euthanasiewens met zijn huisarts toe. Hij vertrouwde haar. Zij begeleidde hem liefdevol en in verbinding, ook met zijn vrouw. Een scen-arts kwam een paar keer langs en een specialist ouderengeneeskunde boog zich over zijn wens. De coördinator van de dagopvang vertelde dat zij zelden iemand had ontmoet, zo aardig, zo aanwezig, die zo zwaar leed aan zijn ziekte. Uiteindelijk stonden alle lichten op groen en aan hem werd op 19 augustus jl. liefdevol euthanasie verleend. Ik ben heel verdrietig over zijn sterven en heb vrede met de weg die hij voor zichzelf had uitgestippeld.

De 3 zorgvuldigheidseisen in de euthanasiewet zijn de volgende:

1.            Er is sprake van een vrijwillig en weloverwogen verzoek.

2.            Er is sprake van ondraaglijk en uitzichtloos lijden.

3.            Er is geen andere redelijke oplossing dan euthanasie.

Volgens psychiater Jim van Os kan de toenemende vraag naar euthanasie niet los gezien worden van de zorg die wordt geboden. Dat geldt ook voor psychiatrische patiënten. Van Os meldt in het boekje “De weg kwijt, de zorgelijke staat van de euthanasiewet”, geschreven door Boudewijn Chabot (2017), dat uit literatuur over persoonlijk herstel blijkt dat de elementen om het leven weer als zinvol te ervaren, ondanks ernstig psychiatrisch lijden, te maken hebben met verbinding, contact, menselijkheid, identiteit als mens (niet als patiënt), betekenisgeving, empowerment, hoop en optimisme en erkenning hoe moeilijk het leven kan zijn.

Ik vind van belang dat we ook in Ypsilon aandacht besteden aan euthansiewensen van misschien wel onze directe naasten, zoals ik dat met mijn broer meemaakte.

Hoe moeten we reageren als onze zieke naaste met een euthanasiewens komt?
Welke drijfveren zijn daarbij leidend?
Mag iemand die dat wil zo sterven?
Moet die wens door professionals ook besproken worden met de naasten?
Wat te doen als onze naaste dat absoluut niet wil?
Wat te doen als onze naaste al een euthanasieverklaring heeft getekend?

Maar bovenal wil ik mij blijven inzetten om wat Van Os vaststelt te blijven uitdragen. Want ook wij van Ypsilon vinden goede, menslievende, relationele zorg, ook in de GGZ, noodzakelijk. 

4 reacties:

Mevr. N. Veenstra
Op 09-10-2017 22:46
ik kan met mijn uitbehandelde patiënt waar ik de mantelzorger van ben niet naar een afdeling psychiatrie van een ziekenhuis. Je bent hopeloos we willen hem niet, ga maar terug na de langdurige GGZ. Ik heb maanden moeten soebatten voor een wmo-indicatie, Begin dit jaar kwam ik erachter dat therapie misschien toch zinvol is dus ik er achteraan, moest eerst een onnodig zware selectieprocedure of er wel genoeg behandelingsresultaat te halen anders kwam je niet eens op de wachtlijst. Toen duurde het maanden voordat het begin en toen het nog geen 2 maanden bezig was wouden ze de therapie gelijk indammen het was te duur. Zolang er zo met patiënten wordt omgegaan, dat je moet vechten voor redelijke zorg, vind ik de euthanasie procedure zeer dubieus.

Mevr. N. Veenstra
Op 09-10-2017 22:54
PS ik wil er nog wel aan toevoegen dat de zorgmedewerkers wel meer zorg willen geven dat mijn eerdere reactie geen kritiek op hun is.

Alleen worden ze door allerlei regels en procedures, en vooral de afdeling financiën vaak tegen gehouden om meer zorg te bieden . Ook de zorgverzekeringen schijnen veel te karig met het betalen voor zorg, wat ik begrepen heb van een GGZ-manager geven de zorgverzekeraars een deel van het door de overheid gegeven GGZ-geld niet uit.
De meeste zorg-medewerkers raakt de onvoldoende zorg ook diep, WMO FACT medewerkers en zelfs psychiaters zijn soms net zo somber hierover als ik.

Evert Visser
Op 14-10-2017 15:37
Een bescheiden, maar wel eenvoudig uitvoerbare tip: alleen door schizofrenie medicijnen in twee halve delen gelijkmatig over de dag in te nemen laat hen veel beter werken.

Benzodiazepines (slaap/rustgevers) en illegale drugs werken bij schizofrenie overigens averechts.

Evert Visser
Op 22-11-2017 05:12
Wanneer meningen uit de schizofrenie voortkomen moeten ze als zodanig worden beschouwd en niet worden gehonoreerd.

Natuurlijk moet de familie altijd worden betrokken, een dronken kapitein aan het roer is nooit een goed idee.

Dat professionals over een beter oordeel beschikken is bovendien niet mijn ervaring, zij hebben er veel meer moeite mee te beoordelen wat waar is en wat waan.


Reageer!


sluit venster