U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > actueel
  3.  > Weblog
Wat houdt mij bezig?
Weblog van Ypsilonvoorzitter Jan Zandijk

Mijn tas, zijn tas

Het is maandag 5 augustus 2013. Terug van vakantie, kamperen. Drie weken buiten. Heerlijk. Weer wennen aan het leven in huis.
Ik pak mijn tas uit. Het is de tas waarmee mijn broer een jaar voor hij overleed, nu al weer zeven jaar geleden, zijn laatste vakantiereis maakte.

Mijn broer reisde veel. Hij was een zorgmijder en ontliep opnames door op reis te gaan. Pogingen om hem via een rechterlijke machtiging opgenomen te krijgen slaagden niet. Onze ouders maakten het hem mogelijk om heel lang weg te blijven. In landen als Guatemala, Griekenland, Turkije en India. Zij stuurden geld, afkomstig van zijn uitkering, naar ambassades en banken. Zo zwierf hij 25 jaar over de wereld. Het psychiatrisch ziekenhuis vond het goed. Het waren de tachtiger jaren. ‘In Nederland is hij minder gelukkig dan ver weg’ staat in zijn dossier dat ik kort geleden nog heb doorgebladerd.

Die laatste keer ging hij naar Kreta, samen met een paar medebewoners van de begeleide woonvorm, waar hij inmiddels woonde en zijn vaste begeleidster, die met hem lezen en schrijven kon.
Ik was de laatste jaren van zijn leven zijn curator en heb een groot deel van de reis ook voor hen betaald. We kochten eerst een nieuwe reistas voor hem, die nu mijn tas is.
Op Kreta werd het hem duidelijk dat hij fysiek gesloopt was. Het hotel bevond zich op 300 meter van een dorpje en hij kon daar nauwelijks meer op eigen kracht komen. Maar hij vond het geweldig om weer op reis te zijn en heeft ervan genoten!
Met dankbaarheid denk ik terug aan de begeleidster die het aandurfde om met hem en de anderen op stap te gaan, uiteraard met toestemming van het psychiatrisch ziekenhuis. Ik vermoed dat er geen protocol voor was. Zodoende hoefde ze daar geen rekening mee te houden en vertrouwde ze op haar gevoel dat het goed zou gaan. Zij nam geen onaanvaardbaar risico want zij kende haar pappenheimers!

Onder het uitpakken van de tas, zijn tas, kwamen deze herinneringen boven. Zo gaat er geen week voorbij zonder dat mijn broer even in mijn gedachten is.  

1 reactie

Mevr. G. Santing
Op 14-08-2013 10:06
Dag Jan.
Je blog gelezen. Altijd weer ontroerend, zo'n verhaal.
Goede herinneringen aan ons gesprek van gisteren.
Hartelijke groeten van Grietje Santing!


Reageer!


sluit venster