U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > actueel
  3.  > Weblog
Wat houdt mij bezig?
Weblog van Ypsilonvoorzitter Jan Zandijk

Kwaliteit: waar, wat en hoe?

De afgelopen weken was ik weer druk met kwaliteit van zorg. Aan diverse tafels. Onder meer als deelnemer aan gesprekken erover met professionals en het Landelijk Platform GGz (LPGGz) en als bezoeker van de Psysalon in Pijnacker. En ik volg ook nog waar dat kan wat er zo al over geschreven wordt. Op twitter, in kranten, in de vakpers.

In de themagroepen Kwaliteit en Langdurige zorg van het LPGGz is gesproken over een onderzoeksaanvraag die de stichting Presentie gedaan heeft bij ZonMW om een bijdrage te leveren aan de kwaliteitsontwikkeling in de zorg vanuit het presentieperspectief. Afgesproken is dat het LPGGz deze ontwikkeling waar dat kan actief en zo mogelijk beïnvloedend zal gaan volgen. Ben ik blij mee.

In het Netwerk Kwaliteitsontwikkeling GGz (KOG) wordt hard gewerkt aan het ontwikkelen van zorgstandaarden en –modules. Deze zouden moeten bijdragen aan verbetering van de GGz. Afgesproken is dat extra aandacht komt aan ‘mensenzorg’ en de presentiebenadering als leidraad voor het gaan toepassen van alle richtlijnen en modules. Ben ik ook blij mee.

De ledenraad van Ypsilon heeft afgelopen mei al gesproken over wat het KOG beoogt. Die vindt het nuttig dat ik namens het Landelijk Platform GGz vanuit het familie-/naastenperspectief een bijdrage lever en er dus tijd en aandacht in stop. Ik heb intussen met enkele leden verder gebrainstormd. Een van hen, een zeer ervaren GGz-professional in ruste, vroeg ik welke aanbevelingen hij heeft om te komen tot een goed resultaat van wat het netwerk KOG aanjaagt. Hij mailde mij het volgende:

  • Richtlijnen moeten niet de omvang krijgen van een studieboek.
  • Ze moeten aansluiten bij de dagelijkse praktijk.
  • Ze hebben een betrekkelijke waarde en zijn niet zaligmakend.
  • Ze kunnen strijdig zijn met de financiële belangen van professionals, hou dat scherp in de gaten!
  • Professionals moeten de bereidheid hebben om wat nu zeker lijkt in te ruilen voor iets dat onzeker is. Dit willen ze vaak niet.
  • Aangeleerde werkwijzen worden bepaald door de school waar iemand is opgeleid.

Hij pleit voor een belangrijke, verplichte betrokkenheid van de familie/naastbetrokkenen bij de diagnostiek en de behandeling. Bij diagnostiek is het verhaal van de patiënt in veel gevallen onvoldoende voor een goede diagnose. Op welke levensgebieden functioneert de patiënt nog goed en op welke minder goed? Dat kunnen naastbetrokkenen veelal goed aangeven. Bij behandeling zouden ze nauw betrokken moeten worden bij het opstellen van het behandelplan., Zij zijn het immers die in de praktijk zorgen voor continuïteit van de begeleiding en opvang bij crises. Van groot belang is dat patiënten op een voor hen zinvolle wijze hun dag kunnen doorbrengen. Dat geldt voor zowel patiënten die met ambulante begeleiding zelfstandig wonen als voor de langverblijfpatiënten. Absolute voorwaarde is dat deze punten verplicht in het curriculum van de opleiding opgenomen worden. Anders wordt het (weer) niks.

Wijze raad. Met dank. Hier voeg ik voor nu niks meer aan toe. 


Reageer!


sluit venster