U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > actueel
  3.  > Weblog
Wat houdt mij bezig?
Weblog van Ypsilonvoorzitter Jan Zandijk

Na de studiedag

Ik rij naar huis. Het regent. Een file bij de afslag naar de A12. Ik moet mijn hoofd erbij houden, alert blijven. Dat valt niet mee.

Mijn gedachten dwalen af naar de studiedag, naar de mensen die ik heb ontmoet. Een paar mensen die voor het eerst bij een Ypsilonstudiedag zijn en heel tevreden zijn over de lezingen, het programma, de sfeer.
Ik denk aan een vrouw die weet dat ik bekend ben met de wereld van de jeugdzorg en die me haar kwestie heeft voorgelegd: na haar scheiding en opname in een psychiatrische kliniek heeft ze haar 2 kinderen nooit meer ontmoet, al 7 jaar lang. Zij vraagt me wat ze kan doen.
Ik zie de prijswinnaars van de Ria van der Heijdenprijs op het podium staan: jonge mensen die in Nicaragua een project hebben opgezet voor families van mensen met een psychotische stoornis.
Ik zie de andere genomineerden.

Ik denk terug aan de lezingen waarvoor de tijd te kort was om alle vragen te beantwoorden. Ik vond het rot om als dagvoorzitter de onvermijdelijke klok enkele keren de schuld te geven dat de inleider nu toch echt moest stoppen.
Ik denk aan Jody Sluijter, onze consulent sociaal-juridische dienstverlening. Wie kent hem niet? Al weer aanwezig om advies te geven.
Ik denk aan de standhouders op de eerste etage waar het een drukte van belang was. Ik denk aan de mensen die aan de organisatie van deze dag hebben meegewerkt, achter en ook voor de schermen. Aan de medewerkers van ons landelijk bureau die al weken hard aan de slag waren om alles tot in de puntjes te organiseren.
En aan mijn collega-bestuursleden: ze waren er allemaal.

Als de prijswinnaars op het podium staan voor de geprojecteerde foto van Ria van der Heijden, de oprichter van Ypsilon, horen we dat Margriet van Pelt, een zeer gewaardeerd kaderlid, de avond hiervoor is overleden. Het bericht bereikt ons nadat we een uur eerder al kort hebben stilgestaan bij andere overleden kaderleden en in de wetenschap dat enkele andere kaderleden ernstig ziek zijn. En dat in een zaal met familieleden, vooral ouders van wie velen kaderlid zijn. Een emotioneel moment waarin de saamhorigheid en verbondenheid met elkaar voor mij bijna tastbaar was.

Op zo’n moment realiseer ik me hoe ongelofelijk waardevol het is dat Ypsilon er is. De aanbeveling om naar onze studiedag te komen school in het thema: Hulp in barre tijden’’. De nadruk lag op hulp.
Ik ben thuis, gelukkig! Ik doe de deur open en raap de post van de deurmat. Er zit een dikke enveloppe van Ypsilon bij met de stukken voor de komende ledenraad over 2 weken. Ik weet wat er onder andere in zit: het actieplan en de begroting voor het komende jaar.

Het leven gaat verder...


Reageer!


sluit venster