U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > actueel
  3.  > Weblog
Wat houdt mij bezig?
Weblog van Ypsilonvoorzitter Jan Zandijk

Van 2014 naar 2015!

Nog even, dan is dit jaar weer voorbij. Ik heb in 2014 ongelofelijk veel meegemaakt als voorzitter van Ypsilon.
Ik hoorde schrijnende verhalen van onze leden, over wat zij zo al meemaken. In hun directe omgeving thuis. In de GGz-instelling. ik sprak met hen. Ik bewoog me in de wereld van de GGz, dacht en deed mee met onze partners in het LPGGz. Las de berichten over de transities en transformatie. Overlegde regelmatig met Bert Stavenuiter, onze directeur, die pal staat voor de belangen van onze leden. Die  een belangrijke rol heeft in het afstemmingsoverleg met de rijksoverheid, met GGz-instellingen die op zoek zijn naar ‘anders’, beter, naar hoe familie serieuzer betrokken moet worden bij de zorg.

Ik sprak In LPGGz-verband met collega-familieorganisaties en patiëntenverenigingen die het niet gemakkelijk hebben in deze tijden van bezuinigingen. De jubileumactiviteiten vroegen veel tijd en aandacht en ik vond het prachtig wat er allemaal gebeurde. Ik sprak met overheden. Het bestuur bestuurde onze vereniging, dichtbij waar dat moest en op afstand waar dat kon. Ik mocht weer leiding geven aan de ledenraad, het hoogste orgaan in onze vereniging. En natuurlijk volgde het bestuur het werk van de vrijwilligers en ons bureau in Rotterdam op de voet.

En telkens weer ben ik gegrepen door eerlijke verhalen van patiënten over hun lijden en hoe ze toch weer grip kregen op hun leven. Zoals laatst door het dappere verhaal van Inge in de televisie-uitzending ‘De reunie’. Inge vertelde dat zij al op vroege leeftijd last kreeg van stemmen, dat zij toen ze 14, 15 jaar oud was drugs ging gebruiken, werd onderworpen aan duivelsuitdrijvingssessies, meermaals, bij nacht en ontij, aan de oever van de rivier stond, dat zij dood wilde en toch bleef leven en dat zij het leven nu aankan. Dat ze op zoek is naar betaald werk. Mooi dat Bert via twitter een positieve tweet de wereld in stuurde, die door Inge werd opgepikt. Dat was steunend voor haar.

Ook was ik deze maand bij de theatervoorstelling ‘Hou me los’. Prachtig zoals daar wordt neergezet wat het voor de naasten betekent om een zieke broer te hebben. Ik had er ook een. Hij is al meer dan 8 jaar geleden overleden, maar tijdens zo’n voorstelling herleven herinneringen aan alles wat ik met hem meemaakte. Dan denk ik terug aan mijn ouders en wat het hebben van zo’n zoon en broer heeft betekend voor het gezin waar ik uit kom. Dan besef ik hoe ongelofelijk rijk het is dat Ypsilon bestaat. Dat we moeten aansluiten bij wat onze leden van ons vragen. Daarom gaan we in 2015 op vier plekken in het land ledenbijeenkomsten organiseren.

Er ligt veel, heel veel op ons Ypsilonbord het komende jaar. We zetten de ingezette lijn van de afgelopen jaren gewoon door. ’t Is maar dat u het weet.

Ik wens ieder die dit leest veel goeds de komende tijd en tot in het nieuwe jaar!


Reageer!


sluit venster