U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > actueel
  3.  > Weblog
Wat houdt mij bezig?
Weblog van Ypsilonvoorzitter Jan Zandijk

Broers en zussen

Vorige week is het bestuur van Ypsilon een dag bijeen geweest met de medewerkers van het landelijk bureau. Dat is een traditie die al jaren bestaat. Doel van deze dag is om klokken van bestuur en bureau gelijk te zetten, elkaar goed te leren kennen en piketpalen te slaan voor de toekomst. Ik was er voor de tweede keer bij. We hebben keihard gewerkt en na afloop gezellig met elkaar gegeten.

Allereerst valt me op dat de acht medewerkers die er vorig jaar waren er nu ook weer zijn. Het is fantastisch hoe zij de vereniging in al haar diversiteit runnen. Daarbij gaat het om inhoud van zorg, belangenbehartiging, ondersteuning van kaderleden en andere vrijwilligers, financiën en wat al niet meer. Bekijk de website maar eens.

In de middag hebben twee kaderleden verteld over het werk in de regio’s. Een van hen houdt zich  bezig met de landelijke werkgroep broers/zussen. Ikzelf speel al heel lang met het idee om mijn ervaringen met mijn broer op te schrijven. Want ik weet zeker dat andere broers en zussen min of meer hetzelfde meemaken. Wat kunnen we van elkaar leren? Wat heeft het hebben van een broer of zus met een verhoogde kwetsbaarheid voor psychose voor impact (gehad) op het gezin waarin je bent opgegroeid? Hoe ga jij daar nu mee om? Wat betekende het voor je ouders? Wat gebeurt er als je ouders ouder worden en overlijden, ga jij de zorg van hen overnemen, of moet/wil je dat juist niet ? Welke dilemma’s zijn er? Is er geld te beheren en ga jij dat doen, of besteed je dat uit aan Nu voor Later bijvoorbeeld? Enzovoort, enzovoort.

Ik heb haar gevraagd wat zij van dit idee vindt. We hebben afgesproken dat we daarover in oktober samen met Annemiek de Kruif, eindedacteur van Ypsilon Nieuws, verder spreken. Ik vraag me af wat u van dit idee vindt. Moeten we het verder uitwerken, of zegt u: laat maar zitten?

2 reacties:

Mevr. Y. Bouwman-Boer
Op 08-09-2012 18:05
'Opschrijven' (= vastleggen) voelt als tegengesteld aan de zoektocht, zoals ik het omgaan met mijn broer ervaar. Ook al duurt die zoektocht al veertig jaar, er lijkt wel niets vast te staan.

Dhr. Jan Zandijk
Op 12-09-2012 18:04
Ik denk dat het behulpzaam kan zijn om van elkaar te weten te komen in welke valkuilen wij als broers- en zussen zijn gestapt, waar we mee te maken kregen in onze contacten met de zorgverleners, waarmee ik in het algemeen met zo hier en daar een uitzondering prima ervaringen heb gehad. Vast staat ook, dat in het contact dat ik met mijn broer had iedere keer weer afstemming moest plaatsvinden, dat ik aks we elkaar ontmoetten moest zien aan te sluiten bij hoe het met hem was en dat dat vaak heel moeilijk was. Vast staat dat het hebben van een broer met een dubbeldiagnose (verhoogde psychotische kwetsbaarheid én verslaafd aan alcohol) een grote impact had op het gezin waarin ik ben opgegroeid. Ik neem aan dat dit voor iedereen die in zo'n situatie it geldt. Inderdaad, een zoektocht.


Reageer!


sluit venster