U bent hier:
  1. Extra pagina's
  2.  > fasebeschrijvingen
  3.  > worstelen: verder na de psychose

Fase: Worstelen met de aandoening

Verder na de psychose

De zogenoemde positieve symptomen van de psychose zijn sterk verminderd of verdwenen. Waar sprake is van een eerste psychose gloort, al dan niet terecht, de hoop dat de psychose een eenmalig incident was. Zowel na een eerste psychose als na latere psychoses komt de vraag aan bod hoe verder? Is (volledige) terugkeer naar de situatie voor de crisis mogelijk of moeten er grenzen worden verlegd. Naast continuering van medische zorg zijn wonen, studeren, (betaald) werken en werken aan persoonlijke relaties belangrijke aandachtspunten. Ze bieden de opstap naar herstel en kunnen mogelijk de ernst van een volgende crisis beperken. De Triadekaart kan uitkomst bieden bij het verdelen van taken rond de patiënt.

Patiënt

De patiënt zoekt naar antwoord op de vraag of en zo ja welke vormen van zorg nodig zijn en van wie deze te verwachten zijn. Hij krijgt daarbij te maken met zaken als signaleringsplan, crisiskaart en zelfbeschikking. Los van de medische vragen begint voor de patiënt ook om het verkennen van toekomstmogelijkheden in brede zin. Moeten er veranderingen komen in wonen, studie, (betaald)werk, persoonlijke relaties? Er vindt een eerste oriëntatie plaats op noodzaak er van, op mogelijkheden en op gewenste hulp.
De verhouding met de ouders die mogelijk sterk onder druk heeft gestaan tijdens de crisis vraagt eveneens aandacht. Stigma speelt parten bij het weer aanhalen van oude banden.

Vader/moeder

Ook ouders gaan de vraag stellen ‘hoe verder’. Ze hebben behoefte aan informatie die kan helpen om toekomstbeeld te verhelderen. Hoe gaat het verder met de patiënt? Steeds terugkerende vraag voor ouders is hoe intensief hun bemoeienis met het leven van de patiënt moet zijn. Voor het opzetten van structureel overleg met de patiënt en de hulpverlening komt de Triadekaart in beeld: Welke rol hebben wij en willen wij in de ondersteuning? Moeten we aanbieden om patiënt weer in huis te nemen als deze al op zichzelf woonde?
Ook hun eigen leven vraagt om heroriëntatie. Mogelijk heeft de crisis gezorgd voor een andere opstelling op het gebied van werk, vrijetijdsbesteding en persoonlijke relaties. Is terugkeer naar de oude situatie wenselijk en mogelijk en wat zijn alternatieven. Wat betekent de ziekte van hun kind voor hunzelf. Rouwverwerking kan hier onderdeel van zijn.

Partner

Bezinning en heroriëntatie. Zeker als zich vaker een psychose heeft voorgedaan of de gevolgen heftig waren, komt de vraag op of de relatie wel goed is voort te zetten. Tegelijk knaagt het schuldgevoel hoe het de zieke partner dan na scheiding zal vergaan.
Afhankelijk van de vraag of en hoe de behandeling aanslaat, staat de partner nog steeds voor problemen die zich al eerder aandienden:

  1. Neem ik nu zelf het initiatief om (betere) hulp te zoeken?
  2. Is er nog wel een basis om samen verder te gaan? Wat lost het op als we gaan scheiden?
  3. Is de schade die mijn partner heeft aangericht nog te herstellen?
  4. Zijn eventuele juridische en financiële risico’s voor wat mijn partner aanricht door mij te dragen/acceptabel?
  5. Hoe weeg ik de belangen van mijn evt. kinderen mee in vervolgstappen?

Het bondgenootschap is doorbroken en de partners zoeken los van elkaar steun. De omgeving staat hier lang niet altijd voor open en bagatelliseert de ernst óf kan juist aandringen op het verbreken van de relatie. Mogelijk ook een vorm van rouwverwerking.
Stabiliseren van rest van het gezin. Zorgen dat het leven van de kinderen zo “gewoon” mogelijk doorgaat.

Broer/zus

Inhalen van tekort aan aandacht tijdens aanloop van crisis en crisis zelf. Vragen over eigen toekomst en plaats in gezin vragen om antwoord, maar daarvoor is nog weinig ruimte. Niet elk gezin lukt het om open met elkaar te bespreken wat er zich heeft voorgevallen en hoe een ieder het heeft beleefd. Mogelijk last van stigma van zieke broer/zus: vrienden, klasgenoten of buurtgenoten die iets (moeten) hebben meegekregen over de vorige periode nemen mogelijk afstand of kiezen voor een oorverdovende stilte.

Kind van

Periode van heroriëntatie, opnieuw hervinden van de relatie met de zieke ouder. Hervinden van vertrouwen afgewisseld met op eieren lopen en conflicten vermijden. Precair evenwicht, behoefte aan aandacht. Veel vragen over het hoe en waarom van de gebeurtenissen. Zoeken naar het eigen aandeel in het voorkómen van nieuwe psychose.

sluit venster