Ypsilon nieuws 1 | 2026

WIE-IS-WIE 6 www.ypsilon.org YPSILON NIEUWS 1 | 2026 → vervolg 7 INTERVIEW ‘Ik stel me standaard voor met: ik ben psychiater en ik bezit een wiebelige geest. Dat opent meteen bij zeven van de tien gesprekken een deur. En als de patiënt het goed vindt, pak ik mijn dokterstas erbij.’ Van Mierlo knikt: ‘Die dokterstas is ons handelingsarsenaal om complexe problemen aan te vliegen.’ Maar geldt het omgekeerde ook? Heeft het psychiater-zijn Van Mierlo geholpen om een betere zoon te worden? ’Ik zou dolgraag antwoorden dat het zo is en misschien is het wel altijd een stille wens geweest in mijn leven. De realiteit is echter dat ik als zoon van mijn moeder mijn kennis en ervaring niet altijd heb kwijt gekund. Dat verdraagt zij niet in de verhouding tussen moeder en zoon. In haar manische fase noemt zij mij ‘haar psychiatertje’. En dat is dan niet liefkozend bedoeld.’ En Kloet dan? Heeft zijn psychiater-zijn ertoe geleid dat hij een 'betere' patiënt is geworden? ‘Het in de psychiatrie gaan werken was voor mij een drijfveer om precies te snappen wat er bij me speelt. En de wens dat ik het dan zou kunnen oplossen. Ja, de talloze gesprekken met medemensen die lijden aan een kwetsbaarheid en de manier hoe zij daarmee leven en het werk als psychiater hebben mij geholpen om ermee om te gaan.’ Inspiratie Het was fijn om naar deze twee psychiaters te luisteren. Wellicht raken collega’s in de psychiatrie geïnspireerd om ook over hun eigen ervaringen te praten - in een veilige omgeving en met respect voor de ander. Rita Loholter | yn@ypsilon.org Wie is Annelies Scheepens Even voorstellen, ik ben Annelies Scheepens. Sinds februari ben ik aan de slag voor Ypsilon en sta ik voor de uitdaging om bij te dragen aan de belangenbehartiging. Daarnaast draai ik na mijn inwerkperiode mee als medewerker van de adviesdienst en ook daar kijk ik naar uit. Niet alleen om mensen verder te helpen, maar ook om munitie te verzamelen om nog beter de vinger op de zere plek te leggen bij de ggz, financiers, farmaceuten, beleidsmakers, etcetera. Samenwerking met (familie-)ervaringsdeskundigen is waar een vereniging om draait en dat zit na vele jaren ervaring met belangenbehartiging in mijn dna. Eerder werkte ik onder andere voor MantelzorgNL, de vereniging voor budgethouders Per Saldo en de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE). Dat helpt mij om de weg te vinden in zorg en welzijn, wet- en regelgeving en in een politieke omgeving. Na mijn vorige baan als beleidsadviseur bij Palet Welzijn heb ik de overstap naar Ypsilon gemaakt om nog dichter bij de mensen te staan voor wie ik het doe. Ik kijk er dan ook naar uit om kennis te maken en jullie onmisbare ervaringen verder onder de aandacht te brengen. Mijn persoonlijke doel is dat jij je als naaste door mij gesteund of geholpen voelt. Als ik dat samen met mijn collega’s bereik, dan ben ik meer dan tevreden. In ‘Wie is wie’ stelt YN nieuwe redactieleden, personeels- en bestuursleden aan je voor. Welk gezicht schuilt achter welke naam? Voor welke zaken kun je bij ze terecht? Ditmaal het woord aan Annelies Scheepens, belangenbehartiger en medewerker adviesdienst bij Ypsilon. ‘Voordat ik bij Ypsilon kwam, was ik psychiatrisch verpleegkundige. Ik had veel te maken met mensen die een bipolaire of psychotische kwetsbaarheid hadden. Na de geboorte van mijn kinderen wilde ik niet meer in de zorg werken. Tenminste, niet op de werkvloer. Ik wilde wél wat voor mensen kunnen betekenen en zo kwam ik bij Ypsilon terecht. Daar kwamen mijn ervaringen in de psychiatrie goed van pas.’ Het kantoortje was destijds in Rotterdam. Computers waren er amper, alles ging per post. Als er een nieuwe YN uit was begon de race tegen de klok om alle adresetiketten op tijd af te hebben. Maar ook op andere dagen gingen ladingen informatiepakketten op de post - als Ypsilon bezig was geweest, zaten alle brievenbussen vol. Pionieren Ze herinnert zich nog goed de momenten waarop Ypsilonoprichtster Ria van der Heijden langskwam op kantoor. ‘Dan was ze weer op bezoek geweest bij hulpverleners om ze uit te nodigen voor een studiedag die wij organiseerden. Je moet wel komen, maar je mag alleen achterin zitten en luisteren, zei ze dan tegen hen. In die tijd was familie nog geen gesprekspartner in de ggz. In dat opzicht heeft Ria echt moeten pionieren. Dat is voor mij typisch Ypsilon: altijd vooruitkijken en vooroplopen om dingen beter te maken. Zo waren we de eersten die met Psysalons kwamen, bijeenkomsten waar naasten informatie kregen over psychische aandoeningen en met elkaar in gesprek konden gaan. Het coronavirus bracht alles in een stroomversnelling. Er waren tijdelijk geen fysieke gespreksgroepen mogelijk, dus zetten we in no time online kennissessies op, met deelnemers uit het hele land. Later was Ypsilon mede-initiatiefnemer van de online community BovenJan en de doorontwikkeling daarvan naar Mentaal.nl. En toen we zagen dat er nog nauwelijks podcasts over psychose en naasten waren, zijn we die zelf gaan opnemen. Ypsilon is ook de enige organisatie die niet wegkijkt als het moeilijk wordt. Zo ontwikkelden we een speciaal aanbod voor naasten met een familielid in de forensische zorg en maakten we een brochure voor naasten van mensen die suïcidaal zijn.’ Nog altijd wordt die brochure vrijwel dagelijks gedownload, net als de brochure over verbindende communicatie, waarin naasten praktische handvatten krijgen om in gesprek te komen en blijven met hun kwetsbare familielid. Lobby Al deze inspanningen hebben effect, ziet ze. Net als dat het z’n vruchten afwerpt om voor en achter de schermen tijd te steken in de beïnvloeding van de Haagse en de lokale politiek. Dat vraagt om netwerken, tact, strategie en vaak veel geduld, maar het is de inspanningen waard. ‘Ypsilon was een van de drijvende krachten in het succesvolle verzet tegen de eigen bijdrage in de ggz. Dankzij ons kregen mensen met psychische problematiek toegang tot de Wet langdurige zorg (Wlz) en werd de positie van familie en naasten bij dwangopname en dwangbehandeling structureel in de Wet verplichte ggz (Wvggz) verankerd.’ Ook met MIND, koepelorganisaties en ggzinstellingen had Markx regelmatig contact. ‘Als het gaat om samenwerken met naasten, dan is er zeker nog winst te behalen. Maar als je kijkt waar we vandaan komen... Voorheen werden naasten compleet over het hoofd gezien, nu wordt er triadisch gewerkt en is er steeds meer gelijkwaardigheid. Hulpverleners beseffen gelukkig steeds meer welke meerwaarde een goede samenwerking met naasten heeft.' Over haar wens voor de toekomst hoeft ze dan ook niet lang na te denken. ‘Dat álle hulpverleners naasten standaard informeren dat er ook ondersteuning voor hen is.’ Die ondersteuning ziet ze het liefst dicht bij mensen in de buurt. ‘Er worden in steeds meer gemeenten laagdrempelige zelfregie- en herstelcentra opgericht, nu vooral nog voor mensen die zelf mentale klachten hebben. Hoe mooi is het dat Ypsilon daarmee gaat samenwerken, zodat naasten daar straks ook terechtkunnen?’ Imke van Wettum | yn@ypsilon.org Altijd vooruitkijken en vooroplopen Ypsilon is de enige organisatie die niet wegkijkt als het moeilijk wordt Wie Ypsilon belde voor informatie, advies of een luisterend oor had grote kans dat hij Marjo Markx aan de telefoon kreeg. Ook was ze een steun en toeverlaat voor menig vrijwilliger en lobbyde ze om de positie van naasten te verbeteren. Na 30 jaar neemt ze afscheid van Ypsilon. Imke van Wettum praat met haar over de veranderingen in de psychiatrie door de jaren heen én over de toekomst.

RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=