Dunne lijn Hoe voelt het om je eigen hoofd even niet meer te kunnen vertrouwen? Om de grip op de werkelijkheid kwijt te raken? Om gedachten te hebben die echt lijken, terwijl anderen ze niet begrijpen? In deze aflevering van de serie Zoekt spreekt Firoza met experts en mensen die zelf een psychose hebben meegemaakt. Ze ervaart zelf een psychose-simulatie en ontdekt hoe dun de lijn kan zijn tussen de realiteit en wat je brein je laat geloven. KRO-NCRV - 15 MEI 2026 29 IN HET NIEUWS 28 IMPACT www.ypsilon.org YPSILON NIEUWS 2 | 2026 Eenzame opsluiting In forensisch psychiatrische centra wordt eenzame opsluiting voor veel langere perioden gebruikt dan in gevangenissen. Dat blijkt uit een onderzoek van het College voor de Rechten van de Mens. ‘Een verblijf in afzondering kan leiden tot meer mentale klachten, agressie en zelfbeschadigend en suïcidaal gedrag. En dat zijn nou juist problemen die een rol spelen bij de beslissing om iemand in afzondering te plaatsen.’ In het rapport zijn daarom verschillende aanbevelingen opgenomen. BONJO – APRIL 2026 Stigma De media koppelen psychische kwetsbaarheid onterecht aan veiligheidsrisico’s, ziet Carola van Alphen. Zelf ervaart ze het stigma ook in alledaagse momenten: ‘Ik raak weleens in gesprek met mensen in de trein. Ik vertel dan dat ik voorzitter ben van een patiëntenvereniging voor mensen met psychosegevoeligheid. Ze reageren soms: ‘Wat knap, want met die mensen kun je toch geen zinnig gesprek voeren?’ Terwijl we al twintig minuten een normaal gesprek hebben. Als ik zeg dat ik zelf ook last heb van psychosegevoeligheid, zie je mensen schrikken. Pas dan realiseren ze zich wat ze eigenlijk gezegd hebben.’ DE STENTOR - 8 APRIL 2026 Gemeentelijk beleid Ggz-mantelzorg is vaak langdurig en intensief. Toch verschilt de aandacht voor naasten in de ggz per gemeente. In Den Haag staan zij wél specifiek benoemd in het mantelzorgbeleid. Beleidsmedewerker Anna de Wit: ‘We weten dat de doelgroepen soms net een andere ondersteuning nodig hebben. Door hen specifiek te benoemen in ons beleid, kunnen we ook zoeken naar aanbod dat aansluit bij de behoeften.’ MOVISIE - 1 MEI 2026 De impact van Wie lang meegaat, kent meer geschiedenis. Dus wie ruim 30 jaar bij Ypsilon zit, weet hoe de wereld van de ggz is veranderd. Dat het toen écht slechter gesteld was met de positie van naasten. Dat nog niemand had bedacht dat niet iedereen die zorg nodig heeft ook zelf op de deur van de hulpverlener komt kloppen. Dat je toen mensen verplicht kon opbergen in een psychiatrisch ziekenhuis, maar ze vervolgens niet mocht behandelen. Het geeft hoop en vertrouwen dat het werk van Ypsilon niet voor niets is, dat het helpt en we met steun van onze leden écht impact maken. De lijn gaat ontegenzeggelijk de goede kant op, maar het blijft zaak om alert te zijn. Dat weet Annelies Scheepens inmiddels ook. Ze is nu een paar maanden in dienst van Ypsilon. Ze staat dagelijks naasten te woord bij de adviesdienst, maar trekt juist mét die ervaring ook actief het land in om de belangen van onze achterban te behartigen. Nu al heeft ze mooie dingen gedaan. Maar op de gekste momenten kan ze ook zomaar tegen een muur lopen die ze niet had verwacht. Neem een bijeenkomst laatst waarvoor ze was uitgenodigd om mee te denken over een richtlijn voor het werken in het sociaal domein. Nu de ggz verstopt zit, krijgen gemeentes en welzijnsorganisaties een steeds grotere rol. ‘Overloopzorg’ in het jargon, iets waar ze niet blij van worden. ‘Dat zal wel, maar jullie hebben wel een taak in preventie. We weten hoe belangrijk het is dat naasten getraind worden in het omgaan met mentale aandoeningen en daar hebben jullie toch écht een rol in.’ De zaal viel stil. ‘Dat dacht ik niet’, was vervolgens het antwoord. Maar het zaadje was gezaaid. Of neem een bijeenkomst over het verbeteren van de Wet verplichte ggz. In een deelgroepje werd gefantaseerd wat er met die patiënten moest gebeuren als de wet er niet was. ‘Ik denk een huis ergens ver van de bewoonde wereld’, zei de eerste. ‘Misschien zouden we Ameland voor ze vrij moeten maken’, zei de ander. Annelies keek onthutst rond en zag zich omringd met hooggeplaatste vertegenwoordigers van ggz-instellingen en gemeenten. Echt waar? Was dit het beeld dat deze mensen hadden van psychiatrische patiënten? ‘Wat een stigmatiserend beeld schetsten jullie! Mensen met mentale problemen zijn toch juist gebaat bij nabijheid en contact?’ Wat Annelies dan voorstelde, wilden de aanwezigen weten. ‘Zet in op meer preventie, op training.’ Terug in de grote zaal bleek in de terugkoppeling precies dát de oplossing waar ook in de andere deelgroepjes over was gesproken. ‘En jullie? Wat heeft jullie groepje besproken?’ Opnieuw stilte. Ook Annelies hield zich stil, wachtte af. ‘Ja, ook preventie’, zei uiteindelijk een van de andere deelnemers. Dat. Ook dat is de impact van Ypsilon. Bert Stavenuiter | bert@ypsilon.org Zaadjes zaaien
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=