Veruit het grootste gedeelte van de mensen met een psychische aandoening doet geen vlieg kwaad. Een enkele keer gaat het toch mis. Iemand die een misdrijf pleegt én een psychische aandoening heeft, kan tbs opgelegd krijgen. Maar in wat voor wereld kom je dan eigenlijk terecht? Veel mensen kunnen zich daar geen voorstelling van maken.  

In TBS doet journalist Hans Faber, oom van de vermoorde Anne Faber en medeoprichter van Namens de Familie, uitgebreid onderzoek naar de werking van het tbs-systeem. Ondanks zijn eigen (voor)oordelen en ongemak voert hij open gesprekken met verschillende cliënten en behandelaren. Dit levert een interessante mix op tussen feitelijke informatie en persoonlijke verhalen. Zo leer je als lezer hoe het tbs-systeem ontstaan is en zich door de jaren heen heeft ontwikkeld, maar vooral ook wat het betekent om als cliënt in zo’n kliniek te verblijven. Want ja, het gaat om mensen die iets vreselijks hebben gedaan – maar het blijven mensen. Faber weet op indrukwekkende wijze ook die andere kant te laten zien. TBS is heftig en soms ongemakkelijk, maar blijft altijd menselijk.